သခင္ေအာင္ဆန္း၏ လြတ္လပ္ေရးယူနည္း

၁၉၄၀ ၿဗိတိသွ်ေလဘာပါတီေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ဆာစတက္ဖို႔ကရစ္ပ္ ဗမာႏိုင္ငံသို႔ လာစဥ္ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆံုခိုက္ ဗမာ့ျပည္လြတ္လပ္ေရးကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ယူမလဲဆိုေသာေသာ ေမးခြန္းအား

လြတ္လပ္ေရး ၿဗိသုကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ေျဖၾကားပံုေလးကို ေဖၚျပလုိုက္ေပးလိုက္ပါတယ္။

သခင္ေအာင္ဆန္း ႐ိုင္းပံု၊ ၾကမ္းပံုတို ့ကို သခင္ တင္ေမာင္ (က်ဳံမေငး) ကလည္း (၄-၁-၆၃) ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာတြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးခဲ့ပါသည္။

၁၉၄၀ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးႀကီး၏ အမႈေဆာင္ အစည္းအေ၀းကို မႏၲေလးၿမိဳ႕၌ က်င္းပေလသည္။ အမႈေဆာင္အားလံုး မႏၲေလး ႐ံုေတာ္ႀကီးရွိ ဦးဘဦးတိုက္ႀကီးတြင္ တည္းခိုၾကသည္။

အမႈေဆာင္ အစည္းအေ၀း က်င္းပဆဲမွာပင္ ၿဗိတိသွ် ေလဘာပါတီ ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ဆာစတက္ဖို႔ ကရစ္ပ္သည္ ဗမာျပည္၏ အေျခအေနကို ေလ့လာရန္ ေရာက္ရွိလာေလသည္။ ဗမာျပည္ မလာမီကပင္ ၎အား ေလဘာပါတီမွ ထုတ္ပယ္ ခံထားရေလသည္။ အေၾကာင္းမွာ စစ္အတြင္းတြင္ ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င့္ေရး တပ္ေပါင္းစုတခု ဖဲြ႕သင့္သည္ဟု ပါတီအတြင္း အႀကံေပးမိသည့္အတြက္ ျဖစ္ေလသည္။

ဗမာျပည္တြင္ ဦးတင္ထြၢဋ္အိမ္၌ ခတၱတည္းခိုၿပီး တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုး ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးလိုသည့္အတြက္ မႏၲေလးသို႔ လိုက္လာခဲ့ေလသည္။ ဆာစတက္ဖို႔ကရစ္ပ္အား သခင္ေက်ာ္စိန္ (ယခု ျပည္သူ႔စာေပတိုက္)က မႏၲေလးသို႔ လိုက္ပို႔ရေလသည္။ မႏၲေလးတြင္ ေလဘာပါတီ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးႏွင့္ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုး အမႈေဆာင္မ်ား ေဆြးေႏြးၾကပံုမွာ ကၽြန္ေတာ္တသက္တာတြင္ မေမ့ႏို္င္ေအာင္ ရွိေတာ့သည္။

ေဆြးေႏြးပဲြကို သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္စိုး၊ သခင္ေလးေမာင္တို႔အား ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးရန္ သတ္မွတ္ထားၾကပါသည္။ သခင္ျမမွာ မႏၱေလးတြင္ ၾကာရွည္မေနႏိုင္ဘဲ အစည္းအ႐ံုး တာ၀န္မ်ားႏွင့္ပင္ ရန္ကုန္သို႔ ျပန္သြားရေလသည္။ ေဆြးေႏြးပဲြတြင္ ကရစ္ပ္၏ လက္ယာဘက္က သခင္ေက်ာ္စိန္၊ သခင္ေလးေမာင္၊ သခင္လွေဘာ္၊ သခင္ထိပ္တင္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး တို႔က ထိုင္ေနၾက၍၊ လက္၀ဲဘက္တြင္ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္စိုးႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ ထိုင္ေနၾကပါသည္။

ကရစ္ပ္က “ဗမာျပည္ကုိ မလာခင္တုန္းက တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကုိ က်ေနာ္နားလည္ခဲ့တာနဲ႔၊ ဒါေတြဟာ ဗမာျပည္ေရာက္လို႔ တညလည္း အိပ္မိေရာ က်ေနာ္သိထားတာေတြအားလံုး အၿမီးနဲ႔ ေခါင္းနဲ႔ လြဲေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္” ဟုေျပာရင္း ဟားတိုက္ ရယ္လိုက္ပါသည္။ “က်ေနာ္သိခဲ့တာ ခင္ဗ်ားတို႔အစည္းအ႐ံုးဟာ လူရမ္းကားေလးေတြ၊ ဆင္ျခင္းတံုတရား ကင္းမဲ့သူေတြ၊ သူပုန္ထဖို ့ေသြးဆူေနတဲ့ သူကေလးေတြ၊ ပညာမဲ့ အလုပ္လက္မဲ့ကေလးေတြ စုေပါင္းပါ၀င္တဲ့ အစည္းအ႐ံုးႀကီးပဲလို႔ နားလည္ခဲ့ပါတယ္။ အခုမွ ဒီလိုမဟုတ္မွန္း သိပါေတာ့တယ္”

သခင္ေအာင္ဆန္းက ရယ္လွ်က္ “ဒါေတြဟာ ဓမၼတာပါဘဲ၊ အုပ္စိုးသူဆိုတာကေတာ့ အုပ္စိုးခံရသူမ်ားအေပၚမွာ ဒီလိုပဲ သေဘာထားတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔က အတုိက္အခံ လုပ္ေနေတာ့ ဒီလုိဘဲ သတင္းေပးၾကမွာပါဘဲ။ တခုက်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ဗမာျပည္မွာရွိတဲ့ လူငယ္တိုင္းဟာ ဒီလုိဘဲ ပညာမဲ့၊ အလုပ္လက္မဲ့၊ လူေပ လူေတကေလးေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနရတယ္ဆိုရင္လဲ ဘယ္သူ ့အျပစ္လဲ၊ ၿဗိတိသွ် အုပ္စိုးျခင္းေအာက္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ျဖစ္ရပ္တခုအေနနဲ႔ ၿဗိတိသွ်လူမ်ဳိးေတြဘဲ ရွက္စရာ ေကာင္းေနမွာေပါ့။

ကရစ္ပ္။ ။ “က်ေနာ္ တခုေမးပါရေစ။ စပ္စုတယ္လို႔ မထင္ပါနဲ႔။ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး သေဘာထာလို႔ ေမးရဲတာပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔က အခု အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္ခံဘ၀က လြတ္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းေနၾကတယ္။ လြတ္လပ္ေရး ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ရေအာင္လုပ္ၾကမွာလဲ”

သခင္ေအာင္ဆန္း။ ။ “နည္းကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တရားတယ္ထင္တဲ့နည္းနဲ႔ ရေအာင္လုပ္ယူရမွာဘဲ”

ကရစ္ပ္။ ။ “မစၥတာေအာင္ဆန္းေျပာတာ က်ေနာ္ နားမလည္ေသးပါဘူး။ ထပ္ရွင္းစမ္းပါအံုး”

သခင္ေအာင္ဆန္း။ ။ “ရွင္းပါတယ္။ တရားတယ္ထင္တဲ့ နည္းဆိုတာဟာ ရရာနည္းနဲ႔ လုပ္ရမယ္လို႔ ဆိုတာဘဲ။ ဥပမာဗ်ာ ခင္ဗ်ားအိတ္ထဲမွာ ထည့္ထားတဲ့ ေဖာင္တိန္ဟာ က်ေနာ္ပိုင္တဲ့ ေဖာင္တိန္ဆိုပါေတာ့။ ခင္ဗ်ားက က်ေနာ္ဆီက အႏိုင္က်င့္ၿပီး လုယူထားတယ္ဆိုပါေတာ့။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္က ခင္ဗ်ားကို ေတာင္းပန္ၿပီး ျပန္ေပးပါလို႔ ေခ်ာ့ေတာင္းမယ္။ မရရင္ေနာက္တနည္းနဲ႔ ေတာင္းမယ္။ ဒီလိုမွ မရတဲ့အဆံုးမွ မေပးဘူးလား၊ ေပးမလားဆိုၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ေတာင္းမယ္။ ဒါနဲ႔မွရရင္ ေဟာ့ဒီလို အတင္းလုယူမယ္။

သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ ေျပာေျပာဆိုဆို ဆာစတက္ဖို႔ကရစ္ပ္၏ အိတ္ေထာင္ထဲက ေဖါင္တိန္ကုိ ဆဲြယူလုိက္ရာ ကရစ္ပ္၏ ကုပ္အက်ႌအိတ္ႀကီးပါ ၿပဲ၍ ပါလာေလေတာ့သည္။

သခင္ေအာင္ဆန္းမွာ ဧည့္သည္တေယာက္၏ အက်ႌၿပဲသည္ကုိပင္ အားမနာတတ္ အလုိက္မသိတတ္ဘဲ ဆက္လက္၍ ေျပာလိုက္ေသး၏။ ‘ကဲ အဲ့ဒီနည္းဟာ က်ေနာ္ တရားတယ္ထင္တဲ့ နည္းပဲ။ က်ေနာ့္ေဖာင္တိန္ျပန္ရတာ လိုရင္းပဲ’။

ကရစ္ပ္မွာ ဘာမွ မေျပာႏိုင္။ အူတက္မတတ္ ျဖစ္ေနရွာသည္။ ေနာက္အတန္ၾကာမွ “အိုခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေအာင္ဆန္း၊ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေအာင္ဆန္း” ဟူ၍သာ ထပ္ကာထပ္ကာ ေရ႐ႊတ္၍ ေနရွာပါေတာ့သည္။

က်ေနာ္တို႔တေတြမွာ ဧည့္သည္မ်ားကုိလည္း အားနာ၊ မရယ္ဘဲလည္း မေနႏိုင္ျဖစ္ကာ မ်က္ႏွာ အထားရခက္ေနၾကေတာ့၏။

သခင္ေအာင္ဆန္း ႐ိုင္းျခင္း၊ ၾကမ္းျခင္း (၀ါ) ေလာက၀တ္ကို ဂ႐ုမစိုက္ျခင္းတို႔သည္ သူတပါးေပၚတြင္ ေစာ္ကားေမာ္ကား ႁပုလုပ္လိုေသာေၾကာင့္ မဟုတ္။ ႏိုင္ငံေရးကုိသာ အၿမဲ စဥ္းစားေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ယူဆခ်င္ပါသည္။ အမွန္မွာ သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ အလြန္ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ရွိသူျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား မရွိေသာ တကုိယ္ေကာင္းဆန္းသူမ်ားကုိ အလြန္ စက္ဆုပ္သူ ျဖစ္ပါသည္။ သခင္ေအာင္ဆန္းမည္မွ် ရဲေဘာ္စိတ္ရွိသည္ကို သူႏွင့္အတူ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္အားလံုး သိပါသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကဲ့သို႔ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းအေပၚတြင္ ၀ံသာမႏုဘဲ သူ၏ ရဲေဘာ္မ်ားကုိသာ ဦးစားေပးေလ့ရွိေၾကာင္း သူ၏ ေနာက္ပိုင္းလုပ္ရပ္မ်ားက သက္ေသခံပါသည္။

လြတ္လပ္ေရးၿဗိသုကာ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ လြတ္လပ္ေရး အရယူပံုနည္းကုိ ေလ့လာအသံုးခ်ၾကပါ။

(ေက်နပ္ႏိုင္ၾကပါေစ)