အဖိုးေရ............

ရာသီခြင္ေတြအခါအခြင့္ကင္းမဲ့လာလိုက္တာ
အဖိုးရဲ႕ေၿမးေတြမွာ......
အဖိုးထားခဲ့တဲ့ အဖိုးရဲ႕သမီး
အေမ့ရင္ခြင္ထဲမွာ.......
ေႏြးေထြးေသာရင္ေငြ႕အေႏြးဓါတ္ေတြနဲ႕
အဖိုးရဲ႕ခ်စ္လွစြာေသာေၿမးေတြ
အေမနဲ႕အတူတူ......
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလြင္ၿပင္ဆီ ခရီးနွင္ေနဆဲပါ အဖိုးေရ.........။
အဖိုးတို႕အရယူေပးခဲ့တဲ့လြတ္လပ္ေရးက
ပညာမဲ့တဲ့လူေတြလက္ထဲေရာက္ခဲ့ေတာ့
ဒီေခတ္ထဲရွင္သန္ခဲ့ရတဲ့အဖိုးရဲ႕ေၿမး၊မ်စ္ေတြ
သမိုင္းရဲ႕ဓါးစားခံၿဖစ္ခဲ့ရတယ္အဖိုးေရ.............။

ဒါေပမယ္အဖိုးေရ.......
ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ဒီကေန႕သမိုင္းၿပန္ရွင္သန္ေစဖို႕
အေမနဲ႕အတူဒီမုိကေရစီခရီးႀကမ္းထဲ......
တာ၀န္ယူတက္တဲ့အေမနဲ႕
တာ၀န္ေက်ပြန္ခ်င္တဲ့သားေတြ၊သမီးေတြ
ဟန္ခ်က္ညီညီခ်ီတက္ေနတယ္ အဖိုးေရ...............။ ။

ရန္ၿငိမ္းသူ......

လြတ္လပ္ေရးဗိသုကာအဖိုးေပးတဲ့.....အေမြ။။။။။။။။။။။။။

အဖိုးရဲ႕ဘ၀က........ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကဗ်ာၿဖစ္တယ္ ။
အဖိုးရဲ႕ရိုးသားမႈ႕က...ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ရသၿဖစ္တယ္ ။
အဖိုးရဲ႕စကားက.......ကြ်န္ေတာ့္အတြက္အက္ေဆးၿဖစ္တယ္။
အဖိုးရဲ႕ပံုရိပ္က.........ကြ်န္ေတာ့္အတြက္၀တၱဳၿဖစ္တယ္။
အဖိုးရဲ႕ေၿခလွမ္းက.....ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေဆာင္းပါးၿဖစ္တယ္။
အဖိုးရဲ႕ရယ္ေမာမႈက...ကြ်န္ေတာ့္အတြက္အိပ္မက္ၿဖစ္တယ္။

ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၃) မွာေမြးၿပီး....ဇူလိုင္ (၁၉)မွာရုတ္တရက္ၿပန္ထြက္သြားေလသူ....အဖိုး

တမ္းတေစေလာက္တဲ့ အတိတ္ကို
ေနာက္ၿပန္လွည့္မႀကည့္မိေစဖို႔အတြက္
အေမွာင္ကလယ္ကာခ်လို႔
အာဏာရွင္ေတြၿပသခဲ့တဲ့မ်က္လွည့္က
နွစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္ေတာင္ေက်ာ္လာခဲ့ရေပါ့..........။